تبلیغات تبلیغات شنبه 17 مرداد 1388
نویسنده: حسین حجت انصاری | طبقه بندی:معرفی سایتها، دست نوشتها،
سلام به دویتداران علم !
امروز میخوام یک سایت علمی فوق العاده به شما معرفی کنم که مطالب توش خیلی جامع و کامل هست
از ویژگی های دیگر این سایت اینه که همچیز توش پیدا میشه ... !
شنبه 17 مرداد 1388
نویسنده: حسین حجت انصاری | طبقه بندی:مقالات، عمومی،
ایستگاه های فضایی
space station
● آشنایی با مهمترین ایستگاه های فضایی
ایستگاه های فضایی اقامتگاه فضانوردانی است که از تنگنای زمین می گریزند. این ایستگاه ها امکانات و تجهیزاتی دارند که همه نیازهای زیستی فضانوردان را فراهم می کنند تا آنها با خیالی آسوده به کار بپردازند. صفحه های خورشیدی بزرگ به مقدار کافی برق تولید می کنند؛ دما، رطوبت، فشار، ترکیب شیمیایی هوای درون ایستگاه مطلوب است و دیواره های ایستگاه آنها را از پرتوهای مرگبار خورشید و خرده سنگ های سرگردان در فضا محافظت می کند.
هرچند که رویای ساخت ایستگاه فضایی از سال ها پیش در ذهن بشر شکل گرفت اما سالیوت یک که در سال ۱۹۷۱ پرتاب شد، اولین ایستگاه فضایی بود. البته اتحاد جماهیر شوروی جز این ایستگاه هفت ایستگاه دیگر را نیز به فضا فرستاد. این ایستگاه که
۵/۱۸ تن وزن داشت در ۱۹ آوریل ۱۹۷۱ پرتاب شد و ۱۷۵ روز در فضا ماند. سه فضانوردی که در ایستگاه مستقر شدند ۲۴ روز در آن اقامت کردند. این سه فضانورد در مدت سکونت در ایستگاه پژوهش هایی در زمینه های مختلف علم انجام دادند، اما هنگامی که نقصی در سامانه های تنظیم فشار هوا به وجود آمد باعث شد هوا از ایستگاه بیرون رود و فضانوردان درون ایستگاه که لباس فضایی نداشتند، درگذشتند. این ایستگاه در ۱۱ اکتبر ۱۹۷۱ به زمین بازگشت.
اسکای لب دومین ایستگاه فضایی و اولین ایستگاه فضایی ساخت امریکا بود. این ایستگاه که ۷۷ تن وزن داشت در ۱۴ مه ۱۹۷۲ به فضا رفت و ۱۱ جولای ۱۹۷۹ برگشت و ۲۲۴۹ روز را در فضا ماند. هنگامی که اسکای لب به فضا پرتاب شد به شدت آسیب دید، اما فضانوردان توانستند آن را مرمت و برای سکونت آماده سازند. سال بعد سه سرنشین به اسکای لب رفتند که در مجموع ۱۷۱ روز در آن سکونت کردند. این فضاپیما در برگشت هنگامی که وارد جو زمین شد، سوخت و منهدم شد اما برخی از تکه های آن در استرالیا سقوط کرد. از اسکای لب دو نمونه ساخته شد، نمونه دوم این ایستگاه هم اکنون در موزه ملی هوا و فضای امریکا در واشنگتن نگهداری می شود.
ادامه ی مطلب ...
شنبه 17 مرداد 1388
نویسنده: حسین حجت انصاری | طبقه بندی:عمومی، مقالات،
شاگرد:
- به هیچ وجه باورم نمی شه که تا ساعاتی بعد، کوششهای شما برای سفر در زمان به نتیجه می رسه. واقعا که شاهکار بی نظیریه.
دانشمند:
- دقیقا همینطوره. خودت شاهد بودی که سالها روی این پروژه کار کردم. هرچند که بخاطر مخفی بودن اون، از خیلی کمکها محروم شدم. ولی به هرحال آنرا به انجام رساندم.
- با اینکه تنها کسی بودم که در جریان جزء به جزء کارهاتون قرار داشتم، ولی هنوز هم به لحاظ تئوریک نمی دونم اون رو درک کنم. کاری ندارم به اینکه ماشین زمان شما چطوری کار می کنه … (و لبخندی می زنه و ادامه می ده) هرچند که می دونم اگه ازتون بپرسم هم تا لحظۀ آزمایش، جوابی نمی گیرم. با اینحال هنوز هم دوست دارم پارادوکسهای سفر در زمان برام حل بشه.
- می دونی پسرم. مشکل تو اینه که درک فلسفی ت از قضیه ضعیفه. موضوع زمان - در حال حاضر - بیشتر از اونی که به لحاظ تجربی و محاسباتی قابل درک باشه، یک مفهوم فلسفی و ماوراء طبیعه محسوب می شه. به همین جهت هم توضیح فرآیندی که رخ می ده، حتی برای من هم مشکله. از طرفی بخاطر الکن بودن زبان - در بیان حقیقت - اونچه که بیان می کنم نیز پر از اشکال و کاستی هست. موضوع، مشابه انسانهای ماقبلی است که وقتی سفاین فضایی بر آنها وارد می شدن، ناچار بودن از واژه هایی که در دسترسشون بود استفاده کنن. اونها ارابۀ خدایان رو می دیدن که با اسبهای آتشین حمل می شدن و هنگام عصبانیت صاعقه پرتاب می کردن. توصیفاتی که برای ما خنده دار و نامفهوم هستن. در اینجا نیز همین مشکل پیش روی ماست. به همین جهت هم ناچاریم از واژه های مترادف استفاده کنیم.
ادامه ی بحث در ادامه ی مطلب ...
شنبه 17 مرداد 1388
نویسنده: حسین حجت انصاری | طبقه بندی:مقالات، عمومی،
هرچند سال یک بار تصویری فضایی از گوشهای از آسمان منتشر می شود که بسیاری از افراد که قدرت تخیل بالایی دارند از آن شکل صورت یا اندام یک انسان در میآورند و آن را منسوب به موجودات فضایی میدانند که با ارابه خدایان، هزاران سال پیش روی زمین فرود آمدند و با فراعنه مصر باستان مراوداتی هم داشتهاند! اما چند وقت بعد، دوباره عکسی دقیق و بررسیهای کارشناسانه این حرفها را رد میکند.
معروفترین این ماجراها مربوط به عکسی میشد که فضاپیمای وایکینگ در ۱۹۷۶ از مریخ گرفت و تصویر یک صورت انسان در آن پیدا بود. عکسهای دقیقتر در ماموریتهای بعدی به خصوص ماموریت «مارس گلوبال سورویر» نشان داد که این فقط یک تپه است که در تصویر وایکینگ اینطور افتادهاست.
اما در جدیدترین این موارد، در یکی از عکسهایی که سال ۲۰۰۷ مریخ نورد اسپریت از این سیاره فرستاده است، لکه سیاهی دیده میشود که شبیه مجسمه سنگی زنی، نشسته روی سنگ است.
ادامه مطلب ...
شنبه 17 مرداد 1388
نویسنده: حسین حجت انصاری | طبقه بندی:مقالات، عمومی،
تکنولوژی جاسوسی و معرفی نمونههایی از هواگردهای جاسوسی
espionage technology
تاریخچه تکنولوژی پنهانکاری
بررسی تاریخچهی فعالیتهایی که در راستای ایجاد قابلیّت پنهانکاری در وسایل پرنده (و همچنین سایر جنگافزارهـا) صورت گرفته است، نکات قابل توجهی را آشکار ساخته است:
آمریکاییهـا، بیش از همه و پیش از سایر کشورهـا در این زمینه سرمایهگذاری کردهاند؛
با توجه به میزان سرمایهگذاریهای آمریکا در این زمینه، به نظر میرسد، هزینههای تحقیق و توسعه در این زمینه بسیار زیاد است. تعداد قابل توجّهی از پروژههای مطرح شده در این زمینه، در نیمههای کار به دلایل مالی، لغو شدهاند و نیمهکاره ماندهاند. از این دست میتوان به پروژهی "دارک استار" که در 1999 توسط وزارت دفاع ایالات متحده لغو شد و پروژهی "آرورا" که احتمالاً در سال 1990 لغو شده، اشاره کرد.
تعداد قابل توجهی از پروژههای انجام شده در زمینهی پنهانکاری، که اتفاقـاً هزینه و زمان قابل توجهی را به خود اختصاص دادهاند، فقط برای اثبات و ارزیابی تکنولوژی و به عنوان پیش زمینهای برای پروژههای اصلی انجام شدهاند. از این دست میتوان به پروژهی "تکیت بلو" که به عنوان پیش زمینهی ساخت "بی 2" توسط نورثروپ در فاصلهی سالهای 1978 تا 1985 به انجام رسید و همچنین پروژهی "اسنیکی پیت"که به عنوان پیش زمینهی ساخت "اف 22" توسط جنرال داینامیکس به انجام رسید، اشاره کرد.
ادامه مطلب ...
